عباس قديانى

137

فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى )

حكومت نود و دو ساله‌اى را بر قلمرو گستردهء اسلام آغاز كردند . شمار خلفاى اموى چهارده تن و بنيانگذار سلسلهء مزبور ، معاويه پسر ابو سفيان است . امرا و مدت خلافت امويان ( تواريخ هجرى قمرى است ) 1 - معاوية بن ابى سفيان . ( از 41 تا 60 ) 2 - يزيد بن معاويه . ( از 60 تا 64 ) 3 - معاوية بن يزيد . ( از 64 ( شش ماه ) ) 4 - مروان بن الحكم . ( از 64 تا 65 ) 5 - عبد الملك بن مروان . ( از 65 تا 86 ) 6 - وليد بن عبد الملك . ( از 86 تا 96 ) 7 - سليمان بن عبد الملك . ( از 96 تا 99 ) 8 - عمر بن عبد العزيز بن مروان . ( از 99 تا 101 ) 9 - يزيد بن عبد الملك . ( از 101 تا 105 ) 10 - هشام بن عبد الملك . ( از 105 تا 125 ) 11 - وليد بن يزيد بن عبد الملك . ( از 125 تا 126 ) 12 - يزيد بن وليد بن عبد الملك . ( از 126 ( 5 ماه و 12 روز ) ) . 13 - ابراهيم بن وليد بن عبد الملك . ( از 126 ( 70 روز ) ) . 14 - مروان بن محمد بن مروان . ( از 126 تا 132 ) امير احمد نباكتى : - نباكتى امير ارجمند - ليلى : - ليلى امير ارجمند امير اسد الله علم : - علم امير اصلان خان قرخلو ( متوفى 1161 ه . ق . ) از دلاوران و شجاعان روزگار و از سرداران و امراى افشار . وى عمه‌زادهء نادر شاه بود ، و از جانب شاه يك چند سردار آذربايجان شد . بعد از قتل نادر و به هنگام ظهور عادلشاه افشار به سبب ترسى كه از عادلشاه داشت . به مدعى او ابراهيم خان پيوست . اما پس از دفع عادلشاه داعيهء استقلال يافت و به آذربايجان رفت . ابراهيم شاه به دفع او لشكر به تبريز برد ، و با او جنگ نمود . امير اصلان به قراجه داغ فرار كرد ، اما در آنجا به وسيلهء كاظم خان او را كشت . امير اصلان خان را پسرى بود به نام شرف خان كه شاه سليمان دوم صفوى در دورهء سلطنت كوتاه خويش چند روزى او را به‌جاى مير علم خان خزيمه ، وكيل السلطنه نمود . امير الامراء عنوان و لقب مخصوص بزرگترين امراى دولت عباسيان در دورهء ضعف و انحطاط خلفاى عباسى . اولين كسى كه اين عنوان را در دوره عباسيان يافت ابن رائق بود كه از طرف خليفه راضى عباسى اين عنوان به او تفويض شد ، و او بر دستگاه خلافت استيلاى تمام يافت ، و بعد از او ناصر الدين حمدانى در عهد خليفه متقى اين عنوان را يافت ، و بعد از آن امراى ديلمى آل بويه عنوان امير الامراء را به خود اختصاص دادند . اميرانشاه سلجوقى ( اميرانشاه ابن قاورد ) شاهزادهء سلجوقى از سلاجقهء كرمان ، پسر قاورد . در زمان امارت پدر در سيستان فتوحاتى نمود . در 465 ه . ق . پدر و برادرش به دست سلطانشاه اسير شدند . و او را نيز در حبس كور كردند .